Angst

Angst is irrationeel, maar voelt als de enige waarheid. Het maakt helder denken lastig, het blokkeert je levensenergie en kan ontzettend verwarrend zijn. Het kost veel hoofdpijn en maakt alles eigenlijk simpelweg moeilijker. Angst kan zich verstoppen achter bijvoorbeeld verslaving, malende gedachtes of een algehele terughoudendheid. Waardoor je soms niet eens door hebt dat er angst zit in je systeem. En weet je dus niet altijd dat je het blijft voeden. Door de angsten onbewust te voeden houdt je je wereld klein. Daar zit een blinde vlek.

Wanneer je heftige dingen meemaakt maak je waarschijnlijk een verdedigings- of beschermings- mechanisme. Je denkgeest doet dat heel mooi voor je. Het ordent de onverwerkte informatie op een manier dat je het niet meer voelt. Het mag later uitgepakt worden, op het moment dat je er ruimte voor maakt. Je creëert dus eigenlijk gedachte-patronen om niet te voelen, en daar komt ook ongewenst gedrag uit.

Misschien laat je over je heen lopen, of ben je juist arroganter dan je zou willen. Je denkt misschien wel dat de wereld je niet wilt hebben, dat je niet mag bestaan. Hard werken is dan de oplossing, denk je. Je altijd blijven bewijzen, mensen overtuigen dat je eigenlijk wel ontzettend stoer bent en alles kan. Je weet misschien heel veel en gebruikt dat als manier om aandacht te krijgen. Misschien heb je juist geleerd je mond te houden en vooral niet op te vallen. Ruimte nemen is een gevaar, want je zou veroordeeld kunnen worden. Dus ben je heel comfortabel geworden met weinig, zo comfortabel dat mensen je niet meer horen als je praat. Dieren en de natuur, of de TV zijn makkelijker dan mensen geworden. Het fundament van je kaartenhuis is wankel, maar wel heel goed verstopt. Zo goed verstopt dat je het zelf ook niet ziet, en niet weet waar je staat in het leven. Meeloopt met anderen omdat je eigenlijk niet weet wie je bent.

Eigenlijk is het een prachtig beschermings-mechanisme en zorgt het er ook voor dat je verder kan in je leven, dat je niet altijd bij alles stil hoeft te staan. Zodat je gemotiveerd, en zelfs geïnspireerd kan raken. Want als er iets heftigs gebeurt, kan je er ook voor kiezen om een andere wending te nemen. Angst mag er dan ook gewoon zijn, we hebben het zelfs nodig om wakker geschud te worden. Ingenieus hoe ons lichaam & geest werkt toch?

Maar het voelt niet meer zo ingenieus als het je belemmert om relaties aan te gaan, werk verliest of ziek wordt. Je lichaam kan op spanning gaan staan, je krijgt misschien wel depressieve gedachtes of raakt verslaafd aan alcohol, drugs of iets anders. Je middenrif gaat vast zitten, je ademhaling blijft hoog en op slot, waardoor de processen in je lichaam niet helemaal soepel verlopen. Je krijgt een burn-out of wordt nog zieker. Altijd koppijn door de spanning die je niet eens meer echt voelt. Je komt aan bij een doodlopend pad.

Er is iets anders nodig dan dat je jezelf tot nu toe hebt gegund. Iets dat je nog niet kent, of bent vergeten. En het goede nieuws is, het zit al in je. Je kan er naar toe. Dan komt ook het stuk naar boven waar de denkgeest zich aan vasthoudt en hard blijft werken om het ongewenste patroon in stand te houden. Leun achterover, want vanuit je denkgeest weet je de oplossing toch niet. Ga naar het onbekende. Naar ruimte, open space. Het gezonde deel dat we allemaal, ja allemaal in ons hebben. Die innerlijke ruimte, die je niet eens echt een naam kan geven. En dat hoeft ook niet, je hoeft het niet te begrijpen. Je hoeft er alleen maar bewust van te zijn.

Vraag je je af of er een juist moment is? Eigenlijk is er maar een kiertje nodig, een kleine opening voor het onbekende. Het willen toelaten van een ruimer bestaan. Als dat kiertje er is, dan is het juiste moment aangebroken. Ja, vallen en opstaan, het mag gewoon. Geef jezelf de ruimte.