Verdediging

Wanneer je je aandacht genoeg verzacht. Wanneer je je denkgeest overgeeft. Je verdedigings- en beschermingmechanismes loslaat, word je één met de ander. Één met het veld waar je in zit. Door de controle op te geven. Door zachter te worden.

Dat is liefde. Het herkennen dat je een bent met de ander, door je eigen verdediging op te geven en in te zien dat je niet aangevallen wordt. Maar dat de ander zich ook aan het verdedigen is.

Alles is een aanbod en jij kan besluiten om er op in te gaan of niet. Jij bent daar, samen met de ander. Zolang je jezelf blijft verdedigen zul je nooit de ander leren kennen, en jezelf ook niet.

Want liefde, de originele collectieve identiteit, dat is waar we naar terugkeren. Dat is wat ont-dekt wordt als je je verdediging opgeeft. Dat is wat ons nooit heeft verlaten, simpel en eenvoudig gewoon altijd daar om in terug te vallen.

Wanneer je inziet dat je jezelf aan het verdedigen bent. En het daarna opgeeft en misschien wel vergeeft. Zie je dat je iets aan het verdedigen was dat niets met de ander te maken had, maar dat werd aangeraakt door de aanwezigheid van de ander. Of de ander nou aanvallend geweest was of niet, misschien was het gewoon heel liefdevol, maar jouw interpretatie daarin was vanuit een perspectief van verdediging die nog steeds in jouw zenuwstelsel gebakken zat.

Dus zie in wanneer je aan het verdedigen bent, en wat dat eigenlijk is. Dat je jezelf beschermd, en dat er dus ook iets is om beschermd te worden. Dat het oké is om daarin te ontspannen en te verzachten. En daarmee te vergeven wat er daarvoor is gebeurt. Misschien wel in je jeugd of een ander moment. En dat dit zelfde mechanisme altijd van toepassing is, want je neemt het met je mee tot je het doorziet.

Dus ook als je in de natuur loopt of thuis zit. Bekijk je gedachtes. En besef de ruimte waarin die gedachtes ontstaan. Is de innerlijke stem een verhaal aan het herhalen dat al heel lang geleden is gebeurt, blijft ratelen dat het anders had moeten zijn of beter had kunnen gaan. Dat je ouders of je partner het je nooit aan hadden mogen doen?

Lach en huil om jezelf en kom terug naar die stilte en ont-span. Vergeef jezelf dat jij en de ander in schuld hebben gedacht. Adem. Elke keer weer overgave. Je hoeft je niet te verdedigen, je bent precies goed.